وحدت آنهاست . در صورتى كه هر قالبى برود و قالب ديگرى بيايد ، باز تكيه‌گاه يكى است . اين است كه فرمود : « كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ » . « 1 » اينها البسه است و در حقيقتِ شىء دخيل نيست « وَ اللَّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحِيطٌ » . « 2 » لا جرم حفظ وحدت و ثبات با اين اشراق است . پس اگر به حركت جوهريه قائل شويم لطمه‌اى به وحدت نمىرسد ، بلكه اشراق همان اشراق است . اين است كه آن كس گفت : عارفان هر دمى دو عيد كنند * عنكبوتان مگس قديد كنند « 3 » زيرا اين وجود جوهرى كه رفت ؛ چون به مبدأ بازگشت كرده يك عيد ، و وجود ديگرى كه به تعاقب او آمده چون فيض و اشراق ديگرى است كه از دوست رسيده ، عيدى ديگر است . پس آنها كه عارفند در هر آنى دو عيد كنند ولى كسانى كه مثل ما در راه معرفت قدم نمىزنند ، عنكبوت‌وار به دور خود پيچيده و دامها براى صيد جيفهء دنيا گسترانيده و همچون عنكبوتان در خوردن گوشت و كباب مگسها فرو رفته‌اند .

--> ( 1 ) - الرحمن ( 55 ) : 29 . ( 2 ) - بروج ( 85 ) : 20 . ( 3 ) - حديقة الحقيقه ، سنايى غزنوى ، ص 369 ، با اندكى تفاوت .